جاذبه دارد و آنچه ناهماهنگ است براى او نفرتآور است كه اين نشانهء ايمان است .
اگر بخواهيم ايمانمان را آزمايش كنيم از همين معيار مىتوانيم استفاده كنيم كه اگر كار بدى انجام داديم تا شب ناراحت بوده ، و اگر كار خوبى انجام داديم هر وقت آن كار خير را مىبينيم خوشحال شويم كه خدابه ما توفيق داده است ، اين دليل بر ايمان ماست .
از اينجا به اين نكته مىرسيم كه يكى از مراحل امر به معروف و نهى از منكر ، درونى و قلبى است به اين معنا كه اگر خلافى در عالم رخ داد و از دستش كارى ساخته نيست ولى در قلبش احساس ناراحتى مىكند ، و اگر عمل نيكى در عالم رخ داد در قلبش احساس خوشحالى مىكند .
پناه ببريم به خدا از روزى كه گناه كنيم و ناراحت نشويم و يا كار خيرى كرده و خوشحال نشويم . اين ناراحتى در مقابل گناه ، مرحلهاى از توبه و پشيمانى است .
گفتار معصومين : درس اخلاق حضرت آية الله العظمى مكارم شيرازى — صفحة 202
مساهمون: سيد محمد عبد الله زاده
ص٢٠٢