2 . ايمان ،
همچنين آن حضرت فرموده است : از طريق ايمان است كه مىتوان از قلّهء خوشبختى بالا رفت و به شادمانى رسيد . « 1 »
3 . پايبندى به حق ،
و نيز فرمود : «
فى لُزُومِ الحَقِّ تَكونُ السَّعادَةُ
؛ خوشبختى ، در پايبندى به حق است » . « 2 »
4 . محاسبهء نفس ،
و در جاى ديگر مىفرمايد : «
مَن حاسَبَ نَفْسَهُ سَعِدَ
؛ هركه نفس خود را محاسبه كند ، خوشبخت مىشود » . « 3 »
5 . و آن حضرت فرمود : سه چيز است كه اگر رعايت كنى خوشبخت شوى :
هرگاه نعمتى به تو رسيد خدا را سپاس گويى ، هرگاه روزيت دير رسيد از خدا آمرزش بخواهى و هرگاه سختى به تو رسيد جملهء «
لاحَوْلَ ولاقُوَّة إلّاباللَّهِ
» را زياد بگويى . « 4 »
6 . و باز هم فرمود : «
لا يَسْعَدُ امْرِؤٌ الّا بِطاعَةِ اللَّهِ سُبْحانَهُ ، و لا يَشْقَى امرِؤٌ الّا بِمَعْصِيَةِ اللَّهِ
؛ هيچ مردى جز با طاعت خداى سبحان خوشبخت نشود و هيچ مردى جز با معصيت خدا بدبخت نگردد » . « 5 »
نشانههاى خوشبختى
در روايات ما موارد متعدّدى ذكر شده كه اگر در كسى باشد از خوشبختى آن
هامش
( 1 ) ميزان الحكمة ، مادهء « السعادة » .
( 2 ) همان مدرك .
( 3 ) همان مدرك .
( 4 ) همان مدرك .
( 5 ) همان مدرك .