تخطي إلى المحتوى الرئيسي

گفتار معصومين : درس اخلاق حضرت آية الله العظمى مكارم شيرازى — صفحة 190

مساهمون:

ص١٩٠
خواهى رفت : 1 . نعمت را در معصيت خدا خرج نكن ، اين كار مثل اين است كه پولى از كسى بگيرى و خنجر بخرى و در شكم او فرو كنى ، با هر عضوى معصيت كنى همه از آن خداست ، عمر ، ثروت و . . . 2 . انسان گناه مىكند و خدا بردبار و حليم است و مجال توبه مىدهد ، خيال نكن كه گناه نكردى مغرور بشوى . 3 . وأكْرِمْ كُلَّ مَن وَجَدْتَهُ يَذْكُرُنا . . . كسانى كه به ما محبت دارند و فضايل ما را مىگويند ، محترم بشمار . به عنوان مثال اگر به فقير كمك مىكنى به خاطر شيعه بودن و محبّت ما اهل‌بيت باشد . ما از عاقبت خود خبر نداريم ، و همه طالب حسن عاقبت هستند . شخصى نقل مىكرد در مشهد با سه نفر از بزرگان برخورد كردم و از هر كدام جداگانه پرسيدم : اگر همين حالا يك دعاى مستجاب داشته باشيد چه چيز از خدا مىخواهيد ؟ گفتند : از خدا مىخواهيم كه عاقبت ما را به خير كند . گاهى مرگ هنگام طاعت مىآيد ، مثلًا سربه سجده مىگذارد و بلند نمىشود و گاهى مرگ هنگام معصيت مىآيد ، به عنوان مثال يك عمر در صف عزاداران است امّا آخر در حال شراب‌خوارى جان مىدهد .

دوستى على عليه السلام :

رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايد : « اگر تمام مردم دوستدار على بن ابيطالب مىشدند خداوند جهنّم را خلق نمىكرد » . روزى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله با عدّه‌اى از مسلمانان بيرون مسجد نشسته بودند ، در اين هنگام چهار نفر سياه‌پوست ، تابوتى را به سمت گورستان مىبردند . پيامبر صلى الله عليه و آله به آنها فرمود : جنازه را بياوريد ، حضرت روى آن را گشود و فرمود : اى على اين شخص