فرازهايى از كار در زندگى پيامبر صلى الله عليه و آله و امامان عليهم السلام :
پيامبر صلى الله عليه و آله و همهء امامان عليهم السلام به كار و كوشش براى تأمين معاش ، علاقمند بودند و به دنبال آن مىرفتند و آن را عبادت خدا مىدانستند . در اينجا به ذكر چند فراز از زندگى آنها مىپردازيم :
1 . روزى شرايط مادّى زندگى بر امام على عليه السلام به قدرى تنگ شد كه دچار گرسنگى شديد گرديد . از خانه بيرون آمد و به جستجوى كار پرداخت . در مدينه كار پيدا نكرد ، تصميم گرفت به حوالى مدينه برود تا شايد در آنجا كار پيدا شود ، به آنجا رفت ، ناگاه ديد زنى خاك الك كرده و منتظر كارگرى است كه آب بياورد و آن را گل نمايد . حضرت على عليه السلام با او صحبت كرد و دريافت كه او در انتظار كارگر بوده است .
پس از قرارداد در مورد مزد كارگرى ، على عليه السلام مشغول آب كشيدن از چاه وآماده كردن گل براى ساختمان شد و در پايان كار ، مزد خود را كه مقدارى خرما بود از آن زن گرفت و به مدينه بازگشت . وقتى به محضر رسول خدا صلى الله عليه و آله رسيد ، ماجرا را بيان نمود . پيامبر صلى الله عليه و آله و على عليه السلام با هم نشسته و از آن خرما خوردند و گرسنگى آن روزشان بر طرف گرديد . « 1 »
2 . شخصى مىگويد : على عليه السلام را ديدم ، مقدارى خرما خريدارى كرده و خود شخصاً آن را بر دوش گرفته و مىبرد ، به جلو رفتم و عرض كردم : اى اميرالمؤمنين اجازه بده من به جاى شما اين بار را حمل كنم فرمود : «
ابُوالْعِيالِ احَقُّ بِحَمْلِهِ
؛ سرپرست اهل و عيال ، شايستهتر است كه خود بار زندگى را به سوى خانهاش حمل كند » . « 2 »
توجّه به اين نكته در اينجا لازم است كه اميرمؤمنان على عليه السلام با كار و كوشش و كشاورزى و احداث چشمهها و نخلستانها ، از ثروتمندترين افراد عصرش گرديد و
هامش
( 1 ) بحارالانوار ، ج 41 ، ص 33 .
( 2 ) مجموعهء ورام ، ج 1 ، ص 23 .