شرح و تفسير ما به سوگ پيامبر نشستهايم
شك نيست كه خضاب كردن و زدن رنگ مناسب به موهاى سفيد در هنگام كهنسالى يا ميانسالى ، هم ازنظر عرف عقلا كار مطلوبى است و هم در شريعت اسلام بر آن تأكيد شده است همانگونه كه بعداً به صورت مشروحتر بيان خواهيم كرد .
به همين دليل سؤال كننده هنگامى كه امام عليه السلام را با محاسن سفيد شده و بدون خضاب ديد سؤال براى او پيش آمد و عرض كرد : « اى اميرمؤمنان ! چه خوب بود محاسن خود را رنگ و خضاب مىكرديد » ؛ (
وَ قِيلَ لَهُ عليه السلام لَوْ غَيَّرْتَ شَيْبَكَ يَا أَمِيرَالْمُؤْمِنِينَ
) . امام عليه السلام در پاسخ فرمود : « خضاب و رنگبستن زينت است ولى ما عزاداريم ( منظور امام عليه السلام رحلت پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله است ) » ؛ (
فَقَالَ عليه السلام : الْخِضَابُ زِينَةٌ وَ نَحْنُ قَوْمٌ فِى مُصِيبَةٍ
يُرِيدُ وَفَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله ) .
ظاهر نسخهء صبحى صالح كه ما آن را متن كلام خود قرار دادهايم اين است كه جملهء «
يُرِيدُ وَفَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله
» جزء كلام سيد رضى است نه كلام امام عليه السلام در حالى كه ظاهر نسخهء ابن ابىالحديد كه بعضى آن را ترجيح دادهاند اين است كه آن جمله جزء كلام خود امام عليه السلام است (
نَحْنُ قَوْمٌ فِى مُصِيبَةٍ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله
) . در اين صورت تفسيرهاى ديگرى نمىتوان براى اين مصيبت ذكر كرد زيرا