شرح و تفسير بزرگترين حسرت
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه اشاره به نكتهء دقيقى مىكند كه بسيارى ، در زندگى گرفتار آناند . مىفرمايد : « بزرگترين حسرتها در قيامت حسرت كسى است كه ثروتى را از راه حرام بهدست آورده و كسى آن را از او به ارث برده كه در راه خداوند سبحان انفاق نموده است و خداوند بهسبب اين مال او را داخل بهشت مىكند و شخص اوّل را به سبب همان مال ، وارد جهنم مىگرداند » ؛ (
إِنَّ أَعْظَمَ الْحَسَرَاتِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَسْرَةُ رَجُلٍ كَسَبَ مَالًا فِي غَيْرِ طَاعَةِ اللَّهِ ، فَوَرِثَهُ رَجُلٌ فَأَنْفَقَهُ فِى طَاعَةِ اللَّهِ سُبْحَانَهُ ، فَدَخَلَ بِهِ الْجَنَّةَ ، وَ دَخَلَ الْأَوَّلُ بِهِ النَّارَ
) . گاه مىشود كه انسان مالى بهدست مىآورد ولى نمىتواند از آن استفاده كند و از دست مىرود . چنين كسى واقعاً گرفتار حسرت مىشود كه چرا از اين مال براى دنيا و آخرتم استفاده نكردم ولى از آن فراتر حسرت كسى است كه مال حلالى را بهدست آورده ولى خودش از آن به نفع آخرتش بهره نگرفته و وارثان از آن بهره گرفتهاند و در قيامت مىبيند آنها با اموالى كه او با تلاش و زحمت بهدست آورده بود به جايى رسيدهاند و خودش محروم مانده است .
ولى از همهء اينها بدتر حسرت كسى است كه مال حرامى را با تلاش و زحمت بهچنگ آورده و براى وارثانش گذاشته و وارثان بىآنكه از حرام بودن آن باخبر باشند آن را در راه خدا انفاق كردهاند و ذخيرهء يوم المعاد آنها شده