البته بعضى از جاهلان راه سومى انتخاب مىكنند ؛ آنقدر جزع و فزع و بىتابى مىكنند و سخنان ناموزون مىگويند تا خسته شوند و با گذشت زمان بهتدريج فشار مصيبت كاسته شود ؛ اين راه نيز راه عاقلان و افراد باايمان نيست .
در حكمت 414 كه تعبير ديگرى از حكمت 413 است مىخوانيم كه امام عليه السلام در خبر ديگرى اين سخن را خطاب به اشعث به عنوان تسليت مرگ فرزندش عنوان كرد و فرمود : « هرگاه همچون بزرگواران صبر پيشه كنى ( پيروز خواهى شد ) و گرنه همچون چهارپايان ، خود را به غفلت خواهى زد » ؛ (
إِنْ صَبَرْتَ صَبْرَ الْأَكَارِمِ ، وَ إِلَّا سَلَوْتَ سُلُوَّ الْبَهَائِمِ
) . تفاوت ميان اين دو گفتار حكيمانه اين است كه در جملهء دوم بهجاى احرار ( آزادگان ) ، اكارم ( بزرگواران ) آمده است كه هر دو قريبالمضمون هستند و بهجاى اغمار ( جاهلان ) ، بهائم ( چهارپايان ) ذكر شده كه آنها نيز مضمونى شبيه به هم دارند .
در حكمت 291 تسليت امام عليه السلام به اشعثبنقيس براى مرگ فرزندش بهصورت گستردهترى آمده است كه شرح آن را در ذيل همان حكمت بيان كرديم .
شرح حال اشعث بن قيس را نيز كه از منافقان مشهور بود و امام عليه السلام به دلايلى با او مدارا مىكرد در ذيل نامهء پنجم ( جلد نهم پيام امام عليه السلام ) آورديم .
نكته راه صحيح برخورد با مشكلات زندگى
زندگى ، خالى از مشكلات و درد و رنجها نيست . پارهاى از آنها قابل اجتناب است كه انسان بايد با هشيارى جلوى آنها را بگيرد و يا اگر براثر غفلت مشكلى دامان او را گرفت راهى براى برون رفت از آن پيدا كند و دست روى دست نگذارد تا مشكل ، او را از پاى درآورد .