شرح و تفسير تفكر منطقى
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به نكتهء مهمى درمورد سؤال كردن اشاره كرده ، مىفرمايد : « دربارهء آنچه تحققيافتنى نيست سؤال مكن چراكه در آنچه تحقق يافته بهاندازهء كافى اسباب مشغولى فكر وجود دارد » ؛ (
لَا تَسْأَلْ عَمَّا لَايَكُونُ ، فَفِي الَّذِي قَدْ كَانَ لَكَ شُغْلٌ
) . سؤال كردن كار خوبى است و كليد گنجينهء علم و دانش است به همين دليل در قرآن مجيد و روايات اسلامى كراراً به آن دستور داده شده است و حتى حيا كردن از سؤال دربارهء امورى كه مربوط به سرنوشت انسان در دين و دنياست به عنوان حياء حمق ( حياء احمقانه ) شمرده شده است . ولى سؤال بايد دربارهء امورى باشد كه مربوط به حيات مادى يا معنوى انسان است و امورى كه امكان تحقق در آن تصور شود .
اما اگر كسى خود را به سؤالاتى دربارهء امور غير ممكن يا بسيار نادر مشغول كند ، از مسائل مهم زندگى بازمىماند . مثلًا بعضى سؤال مىكنند كه اگر انسان با جن ازدواج كند فرزندانى كه از آنها متولد مىشوند چگونهاند و چه احكامى دارند ؟ و يا اگر از آميزش انسان با حيوان بچهاى متولد شود آن بچه مشمول چه احكامى است ؟
گاه سؤال دربارهء امور ممكن است اما امورى كه هيچ تأثيرى در زندگى مادى