شرح و تفسير دو نكتهء حكيمانه
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به دو نكتهء مهم اشاره مىفرمايد :
نخست اينكه انسان بايد از گفتن چيزى كه دربارهء آن آگاهى ندارد بپرهيزد ، مىفرمايد : « آنچه را نمىدانى مگو » ؛ (
لَا تَقُلْ مَا لَاتَعْلَمُ
) . زيرا اولًا در آيات متعددى از قرآن مجيد از اين كار نهى شده است بهخصوص هرگاه اسناد به خداوند متعال داده شود . در سورهء بقره مىفرمايد :
« « إِنَّمَا يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوءِ وَالْفَحْشَاءِ وَأَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لَاتَعْلَمُونَ » ؛ او شما را فقط به بدىها و كار زشت فرمان مىدهد ؛ ( و نيز دستور مىدهد ) آنچه را كه نمىدانيد ، به خدا نسبت دهيد » . « 1 »
در سورهء اعراف نيز مىخوانيم كه خداوند مىفرمايد : « « قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّىَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْإِثْمَ وَالْبَغْىَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَأَنْ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَاناً وَأَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لَاتَعْلَمُونَ » ؛ بگو : « خداوند ، تنها اعمال زشت را ، چه آشكار باشد چه پنهان ، حرام كرده است ؛ و ( همچنين ) گناه و ستم بهناحق را ؛ و اينكه چيزى را كه خداوند دليلى براى آن نازل نكرده ، شريك او قرار دهيد ؛ و به خدا مطلبى نسبت دهيد كه نمىدانيد » . « 2 »
هامش
( 1 ) . بقره ، آيهء 169 .
( 2 ) . اعراف ، آيهء 33 .