325 و قال عليه السلام لَمّا بَلَغَهُ قَتْلُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِيبَكْرٍ : إِنَّ حُزْنَنَا عَلَيْهِ عَلَى قَدْرِ سُرُورِهِمْ بِهِ ، إِلَّا أَنَّهُمْ نَقَصُوا بَغِيضاً وَ نَقَصْنَا حَبِيباً .
هنگامى كه خبر شهادت محمد بن ابىبكر به امام عليه السلام رسيد ، فرمود :
اندوه ما بر او بهاندازهء شادى شاميان است ، زيرا آنها دشمن بزرگى را از دست دادهاند و ما دوست بزرگى را . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
خطيب رحمه الله مىگويد : اين كلام پرمعنا را عدهاى از امام عليه السلام نقل كردهاند ( كه همه قبل از مرحوم سيّد رضى مىزيستهاند ) از جمله طبرى در تاريخ خود در حوادث سال 38 و ابن هلال ثقفى در كتاب خود به نام الغارات بنابر آنچه ابن ابىالحديد در شرح خود و زبير بن به كار در كتاب الموفقيات نقل كردهاند . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 251 )