پنهانى كه گاه بسيار خطرناكتر از معاصى آشكار است ، بپرهيزند .
اين بحث را با حديثى از امام صادق عليه السلام از كتاب شريف كافى پايان مىدهيم .
آن حضرت به يكى از يارانش فرمود :
« خَفِ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ وَإِنْ كُنْتَ لا تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ فَإِنْ كُنْتَ تَرَى أَنَّهُ لا يَرَاكَ فَقَدْ كَفَرْتَ وَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّهُ يَرَاكَ ثُمَّ بَرَزْتَ لَهُ بِالْمَعْصِيَةِ فَقَدْ جَعَلْتَهُ مِنْ أَهْوَنِ النَّاظِرِينَ عَلَيْكَ ؛
از خدا بترس آنگونه كه گويى او را مىبينى ( كه شاهد و ناظر اعمال توست ) و اگر تو او را نمىبينى او تو را مىبيند .
اگر فكر كنى او تو را نمىبيند كافر شدهاى ( زيرا علم خدا را محدود شمردهاى ) و اگر مىدانى تو را مىبيند ؛ ولى باز در مقام معصيت او بر مىآيى ، او را از كمترين بينندگان نسبت به خود قرار دادهاى » . « 1 » زيرا از يك نگاه كنندهء عادى شرم دارى اما از خدا شرم نمىكنى كه در خلوت گناه مىكنى .
* * *
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 68 ، ح 2