شرح و تفسير از معاصى پنهانى بپرهيزيد
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به نكتهاى اشاره مىكند كه بسيارى عملًا از آن غافلند يا خود را به تغافل مىزنند . مىفرمايد : « از عصيان خداوند در خلوتگاهها بپرهيزيد ، چراكه شاهد ، همان حاكم و دادرس است » ؛
( اتَّقُوا مَعَاصِيَ اللَّهِ فِي الْخَلَوَاتِ ، فَإِنَّ الشَّاهِدَ هُوَ الْحَاكِمُ )
. بسيارى از مردم به خصوص آنهايى كه به پاكى و تقوا مشهورند يا موقعيت اجتماعى خاصى دارند از انجام معاصى آشكار پرهيز مىكنند ؛ ولى در خلوتگاه از آن ابا ندارند . امام عليه السلام به اينگونه افراد هشدار مىدهد كه از عصيان خدا در خلوتگاه نيز به شدت بپرهيزيد ، زيرا در آنجا نيز خدا شاهد و ناظر آنهاست ؛ همان خدايى كه افزون بر شاهد و ناظر بودن ، حاكم و قاضى نسبت به اعمال آنها نيز هست .
در محاكم معمولى ، شاهد و حاكم و مجرى حكم ، سه فرد متفاوتند ؛ ممكن است حاكم در شهادت شهود ترديد كند يا به دليل شك در وثاقت آنها ، يا احتمال اشتباه دربارهء آنها به سبب قرائنى كه موجب شك و ترديد مىشود ، شهادتشان را نپذيرد ؛ ولى آنجا كه شاهد و حاكم يكى است اينگونه احتمالات راه ندارد .
قرآن مجيد نيز در آيات فراوانى روى اين مسئله تأكيد كرده است . در يك جا