شرح و تفسير حُسن ظن مردم را با عمل ، تصديق كن
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه اشاره به نكتهء لطيفى در مورد حسن ظن مردم نسبت به انسان مىكند ، مىفرمايد : « كسى كه به تو گمان خوبى دارد گمانش را ( با عمل ) تصديق كن » ؛
( مَنْ ظَنَّ بِكَ خَيْراً فَصَدِّقْ ظَنَّهُ )
. اشاره به اينكه ، بسيار مىشود افراد به سبب خاطرهء خوبى كه از كسى دارند و او را باسخاوت و خيّر و مثبت مىدانند گمان مىبرند حل مشكل آنها - خواه مشكل مالى باشد يا جز آن - به دست اوست و به سراغ وى مىروند . امام عليه السلام مىفرمايد : در اينگونه موارد بايد به حل مشكل آنها پرداخت و حسن ظن آنها را عملًا تصديق كرد .
اين كار از يكسو سبب حل مشكلات مردم مىگردد و از سويى ديگر بر شخصيت انسان مىافزايد و گمانى را كه مردم در حق او دارند تثبيت مىكند و اصولًا اينگونه حسن ظنها نوعى توفيق اجبارى است كه براى نيكوكاران حاصل مىشود .
بعضى از دانشمندان گفتهاند : « هرگاه نقطهء مقابل آن براى انسان رخ دهد ؛ يعنى كسى به او سوءظن پيدا كند كه مثلا آدمى بخيل و تندخو و بداخلاق است در اينجا با اعمال نيك بايد سوءظن آنها را تكذيب كرد ، همانگونه كه با اعمال نيك ، حسن ظن را عملًا تصديق مىكند » .