شرح و تفسير از نشانههاى اصلى ايمان
امام عليه السلام در اين گفتار شريف خود به يكى از نشانههاى مهم ايمان اشاره كرده ، مىفرمايد : « هيچكس در ادعاى ايمان ، صادق نيست مگر اينكه به آنچه نزد خداست ( از پاداشهاى مادى ومعنوى ) مطمئنتر باشد نسبت به آنچه نزد خودش است . ( تا جايى كه آنچه را دارد سخاوتمندانه مىدهد تا عوضش را از خدا بگيرد ) » ؛
( لا يَصْدُقُ « 1 » إِيمَانُ عَبْدٍ ، حَتَّى يَكُونَ بِمَا فِي يَدِ اللَّهِ أَوْثَقَ مِنْهُ بِمَا فِي يَدِهِ )
. اشاره به اينكه خدا از يكسو رزق بندگان خود را تضمين كرده و از سوى ديگر وعده داده است كه با انفاق ، انسان چيزى را از دست نمىدهد ، بلكه خدا پاداشى بيشتر در جنبههاى مادى و معنوى به او مىبخشد . در آيهء 268 سورهء « بقره » مىخوانيم : « الشَّيْطَانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاءِ وَاللَّهُ يَعِدُكُمْ مَّغْفِرَةً مِّنْهُ وَفَضْلًا وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ » ؛ شيطان ، شما را ( به هنگام انفاق ، ) وعدهء فقر و تهيدستى مىدهد ؛ و به فحشا ( و زشتىها ) امر مىكند ؛ ولى خدا وعدهء « آمرزش » و « فزونى » به شما مىدهد ؛ و خدا قدرتش وسيع ، و ( به هرچيز ) داناست . ( به همين دليل ، به وعدههاى خود ، وفا مىكند ) » .
هامش
( 1 ) . در تعدادى از نسخ اين روايت در نهجالبلاغه و غير نهجالبلاغه « لا يُصَدَّق » به صورت فعل مجهول از باب تفعيل آمده است و مفهومش اين است كه ايمان انسان مورد قبول واقع نمىشود تا اينكه به آنچه نزد خداست مطمئنتر باشد از آنچه نزد اوست . در حالى كه در نسخ ديگرى مانند نسخهء حاضر به صورت فعل معلوم ثلاثى آمده و مفهومش اين است كه ايمان انسان توأم با صدق و راستى نيست مگر اينكه به آنچه نزد خداست . . . و نسخهء اول مناسبتر به نظر مىرسد