شرح و تفسير فراست مؤمن
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به نكتهاى دربارهء افراد باايمان اشاره كرده ، مىفرمايد : « از فراست و گمان افراد باايمان برحذر باشيد ، زيرا خدا حق را بر زبان ( و فكر ) آنها قرار داده است » ؛
( اتَّقُوا ظُنُونَ الْمُؤْمِنِينَ ، فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى جَعَلَ الْحَقَّ عَلَى أَلْسِنَتِهِمْ )
. به يقين قلب مؤمن همچون آيينهء صاف و بىزنگارى است كه چهرهء حقايق در آن منعكس مىشود و به همين دليل گاه از آينده و از امور پنهانى موجود آگاه مىشوند . اين سخن شبيه چيزى است كه از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده و در ذكر سند اين حكمت به آن اشاره كرديم كه مىفرمايد :
« إِنَّ لِلَّهِ عِبَاداً يَعْرِفُونَ النَّاسَ بِالتَّوَسُّمِ ؛
خدا بندگانى دارد كه مردم را با هشيارى خاص خود مىشناسند و از خفاياى كار آنها باخبر مىشوند » « 1 » و در جاى ديگر مىفرمايد :
« اتَّقُوا فِرَاسَةَ
الْمُؤْمِنِ فَإِنَّهُ يَنْظُرُ بِنُورِ اللَّهِ ؛
از فراست و هشيارى افراد باايمان بپرهيزيد ، چراكه آنها با نور خدا نگاه مىكنند » . « 2 »
هدف از بيان اين مطلب آن است كه افراد ، در پنهانى نيز كارهاى خلاف انجام ندهند ، زيرا دوستان باايمان آنها كه با نور الهى نگاه مىكنند ممكن است از آن
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 24 ، ص 123
( 2 ) . همان ، ج 65 ، ص 355