رابطه كند و محاسن سفيد خود را تغيير دهد ( اشاره به اينكه به هنگام پيرى بعضى كارهاى سبكسرانه جوانى و كودكى را انجام دهد ) و به داخل خانههاى ديگران بدون اينكه اجازهاى به او دهند نگاه كند » . « 1 »
بنابراين نهتنها انسان دوستان قديم خود را نبايد فراموش كند و در حيات و ممات به ياد آنها باشد و به آنها خدمت كند ، بلكه اگر پدرش نيز دوستى داشته بعد از پدر ، جانشين پدر شود و با آنها همان محبتى را داشته باشد كه پدرش داشته است .
به خصوص به هنگام فراز و نشيبهاى زندگى كه دوستان از نظر موقعيت اجتماعى متفاوت مىشوند نبايد اين تفاوت سبب فراموشى دوستان قديم شود بلكه نبايد تفاوت مقام ، ثروت ، علم يا ساير امتيازهاى فردى و اجتماعى مانعى در اين راه ايجاد كند و اگر تمام پيوندهاى سابق را نمىتواند نگه دارد لااقل بخشى از آن را داشته باشد .
در حديثى از امام صادق عليه السلام مىخوانيم :
« إذا كانَ لَكَ صَديقٌ فَوُلّىَ وِلايَةً فَأَصَبْتَهُ عَلَى الْعُشرِ مِمّا كانَ لَكَ عَلَيْهِ قَبْلَ وِلايَتِهِ ، فَلَيْسَ بِصَديقِ سُوءٍ ؛
هرگاه دوستى داشته باشى و حكومت و رياستى پيدا كند و حداقل يك دهم پيوند سابق را با تو حفظ كند دوست بدى نيست » . « 2 »
توجه داشته باشيد كه نمىفرمايد دوست خوبى است مىفرمايد دوست بدى نيست ، دوست خوب و كامل العيار آن است كه صددرصد رابطهء مودت گذشته را حفظ كند و مال و مقام ، او را دگرگون نسازد . البته بايد توجه داشت كسانى كه به مقام والايى مىرسند اشتغالات و گرفتارىهاى آنها نسبت به سابق بيشتر مىشود و نمىتوان انتظار داشت تمام آنچه را در سابق با دوستان خود داشته
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 71 ، ص 264 ، ح 1
( 2 ) . همان ، ص 176 ، ح 10