شرح و تفسير برترى دوستى بر خويشاوندى
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به دو نكتهء مهم كه با يكديگر ارتباط دارند اشاره فرموده ، نخست مىگويد : « دوستى در ميان پدران به منزلهء خويشاوندى در ميان فرزندان است » ؛
( مَوَدَّةُ الْآبَاءِ قَرَابَةٌ بَيْنَ الْأَبْنَاءِ )
. اشاره به اينكه پدران ، دوستى با دوستان خود را براى فرزندان به ارث مىگذارند و فرزندانشان بهقدرى به هم نزديك مىشوند كه گويى با هم برادرند و بسيار ديده شده است كه پدرانِ يكديگر را عمو خطاب مىكنند .
البته اين سخن در جوامعى صادق است كه عواطف در آن كمرنگ نشده است و فرزندان تنها اموال پدران را به ارث نمىبرند ، بلكه عواطف آنها را نيز به ارث مىبرند .
از بعضى روايات نيز استفاده مىشود كه مودت و دوستى طولانى به منزلهء قرابت است . امام على بن موسىالرضا عليه السلام مىفرمايد :
« مَوَدَّةُ عِشْرِينَ سَنَةً قَرَابَةٌ ؛
دوستى بيست سال ، خويشاوندى است » . « 1 »
در جملهء دوم به اين نكته اشاره مىفرمايد كه « خويشاوندى ، به دوستى نيازمندتر است تا دوستى به خويشاوندى » ؛
( وَالْقَرَابَةُ إِلَى الْمَوَدَّةِ أَحْوَجُ مِنَ الْمَوَدَّةِ إِلَى الْقَرَابَةِ )
.
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 71 ، ص 175 ، ح 8