نمىشود به نواميس مردم تجاوز كند . به همين دليل ، غيرت ، او را از آلوده شدن به اعمال منافى عفت بازمىدارد . حتى حاضر نيست به همسر يا خواهر و مادر ديگرى نگاه كند ، زيرا نسبت به نگاه ديگران به همسر و خواهر و مادرش احساس تنفر مىكند .
نكته غيرت در آموزههاى اسلامى
از واژههايى كه به عنوان فضيلتى اخلاقى در منابع اسلامى ديده مىشود غيرت است . غيرت ، در اصل به معناى يك احساس فوقالعادهء درونى است كه انسان را به دفاع شديد از امورى كه متعلق به اوست وامىدارد ؛ خواه امور معنوى باشد مانند دين و آيين و يا امور مادى مانند عِرض و مال و ناموس و مملكت .
اين احساس در همهء انسانها با تفاوتهايى وجود دارد و اگر به صورت افراطى درنيايد يكى از فضايل مهم و كارساز است .
از سويى ديگر ، اگر براثر تكرار اعمال منافى غيرت ، تضعيف شود و به بيان ديگر انسان ، بىغيرت و يا از نظر غيرت ضعيف گردد اين خود يكى از رذائل خطرناك اخلاقى به شمار خواهد آمد .
در آيات قرآن اشاراتى به اين مسئله ديده مىشود ؛ ولى بهطور صريحتر در روايات اسلامى آمده است ؛ از جمله در حديثى از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله مىخوانيم كه فرمود :
« إنّى لَغَيُورٌ وَاللَّهُ عَزَّوَجَلَّ اغْيّرُ مِنى وَانَّ اللَّه تَعالى يُحِّبُ مِنْ عِبادَهَ الْغَيُورَ ؛
من غيرتمندم و خدا از من غيورتر است و خدا بندگان غيورش را دوست دارد » . « 1 »
در حديث ديگرى از همان بزرگوار آمده است كه فرمود :
« انَّ الْغيرَةَ مِنَ
هامش
( 1 ) . كنزالعمّال ، ج 3 ، ص 387 ، ح 7076