299 و قال عليه السلام مَا أَهَمَّنِي ذَنْبٌ أُمْهِلْتُ بَعْدَهُ حَتَّى أُصَلِّىَ رَكْعَتَيْنِ وَأَسْأَلَ اللَّهَ الْعَافِيَةَ .
امام عليه السلام فرمود :
گناهى كه پس از آن بهاندازهء دو ركعت نماز مهلت برايم باشد مرا نگران نمىكند چراكه ( در اين نماز يا پس از آن ، عفو و ) عافيت را از خدا مىطلبم ( و توبه مىكنم ) . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
مرحوم خطيب اين كلام حكيمانه را به نقل از سراج الملوك و غررالحكم به عين عبارت نهجالبلاغه آورده است . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 235 ) .
ولى شايان توجه است كه جملهء ( وَأَسْأَلُ اللَّهَ الْعافِيَةَ ) كه در نسخهء صبحى صالح آمده در كتاب مصادر و بسيارى از نسخ نهجالبلاغه و بحارالانوار و غررالحكم و غير آن نيامده است و مرحوم علّامهء شوشترى معتقد است اين جملهء آخر از اضافات نسخهء ابن ابىالحديد است