تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 388

مساهمون:

ص٣٨٨
فضيلت آدم بر فرشتگان شد و مسجود آن‌ها گرديد علم و دانشى بود كه خداوند به آدم براثر استعدادش داد . نيز در اهميت علم همين بس كه خداوند در قرآن مجيد نام دانشمندان را پس از نام خود و فرشتگان آورده مىفرمايد : ( شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لَاإِلَهَ إِلَّا هُوَ وَالْمَلَائِكَةُ وَأُوْلُوا الْعِلْمِ ) . نيز همين فخر براى دانشمندان كافى است كه قرآن دربارهء وزير سليمان كه توانست در يك چشم برهم زدن تخت ملكهء سبا را از يمن به شام بياورد مىگويد : « قَالَ الَّذِى عِنْدَهُ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتَابِ . . . » ؛ كسى كه علم و دانشى از كتاب آسمانى داشت . . . » . « 1 » همچنين با صراحت مىگويد : عالمان هستند كه به آنچه بر تو ( اى پيامبر ) نازل شده ايمان مىآورند و آن را حق مىدانند ؛ « وَيَرَى الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ الَّذِى أُنزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ هُوَ الْحَقَّ » . « 2 » سرانجام مقامات و الا را ويژهء مؤمنان و عالمان معرفى مىكند و مىفرمايد : « يَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَالَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجَاتٍ » ؛ خداوند كسانى را از شما كه ايمان آورده‌اند و كسانى را كه صاحب علمند درجات رفيعى مىبخشد » . « 3 » آيات و روايات دربارهء اهميت و مقام عالم و دانشمند بيش از آن است كه در اين بحث كوتاه بگنجد ، شرح آن نياز به كتاب‌هاى فراوان دارد . بديهى است خداوند اين موهبت عظما را از افراد رذل و پست كه براثر اعمال زشتشان به پستى گراييده‌اند دريغ خواهد داشت . اين سخن را با حديثى از امام حسن عسكرى عليه السلام پايان مىدهيم : علّامهء
هامش
( 1 ) . نمل ، آيهء 40 ( 2 ) . سبا ، آيهء 6 ( 3 ) . مجادله ، آيهء 11