شرح و تفسير از دست دادن فرصتها
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه ، از يك واقعيت كه دامان غالب مردم را مىگيرد - هرچند گروهى از نيكان و پاكان از آن مستثنا هستند - خبر مىدهد و مردم را به دو گروه تقسيم مىكند : گروهى كه مهلت آنها سرآمده ؛ يا پير و ناتوانند ، يا بيمار و در آستانهء مرگ و يا مستحق مجازاتند . اينها از خداوند متعال و يا از خلق خدا تقاضاى مهلت مىكنند تا خطاهاى خود را جبران نمايند در حالى كه زمانى طولانى فرصت در اختيار داشته و كارى نكردهاند .
امام عليه السلام دربارهء اينها مىفرمايد : « آن كس كه زمانش پايان گرفته ، خواهان مهلت است » ؛
( كُلٌّ مُعَاجَلٌ يَسْأَلُ الْإِنْظَارَ ، وَكُلٌّ مُؤَجَّلٌ يَتَعَلَّلُ بِالتَّسْوِيفِ )
. اينها همانها هستند كه قرآن مجيد دربارهء آنها مىگويد : « حَتَّى إِذَا جَاءَ أَحَدَهُمْ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُونِ * لَعَلِّى أَعْمَلُ صَالِحاً فِيمَا تَرَكْتُ » ؛ ( آنها همچنان به راه غلط خود ادامه مىدهند ) تا زمانى كه مرگ يكى از آنها فرا رسد مىگويد :
پروردگارا ! مرا بازگردان شايد در آنچه ترك ( و كوتاهى ) كردهام عمل صالحى انجام دهم » . « 1 »
گروه دوم كسانى هستند كه براى هرگونه اعمال نيك يا جبران گناهان گذشته فرصت دارند ؛ جوانند ، سالمند ، در محيطى آرام و امن و امان زندگى مىكنند ؛
هامش
( 1 ) . مؤمنون ، آيهء 99 و 100