تَغْرِقُ وَيُغْرِقُ مَعَها خَلْقٌ ؛
لغزش عالِم مانند شكستن كشتى است كه هم آن كشتى غرق مىشود و هم تمام سرنشينانش » . « 1 »
چه تعبير شگفتى ! امام عليه السلام جامعهء انسانى را به سرنشينان كشتى تشبيه كرده كه سرنوشت آنها با هم گره خورده و لغزش عالم را به منزلهء سوراخ كردن يا درهم شكستن كشتى دانسته است كه سبب غرق شدن گروه بسيارى مىشود .
در حديث ديگرى از همان بزرگوار آمده است :
« زَلَّةُ الْعالِمِ تُفْسِدُ عَوالِمَ ؛
لغزش عالم ، جهانى را فاسد مىكند » . « 2 »
اين گفتار حكيمانه در عصر و زمان ما كه وسايل ارتباط جمعى بهقدرى گسترده شده كه گفتهاى ممكن است به فاصلهء بسيار كوتاهى در تمام دنيا پخش شود ، ظهور و بروز بيشترى دارد .
قرآن مجيد مىگويد : « حتى در قيامت هنگامى كه گروهى از مردم به جرم گناهانشان در دادگاه عدل الهى حاضر مىشوند مىگويند : « رَبَّنَا إِنَّا أَطَعْنَا سَادَتَنَا وَكُبَرَاءَنَا فَأَضَلُّونَا السَّبِيلَاْ » ؛ خداوندا ما از رؤسا و بزرگانمان پيروى كرديم و آنها ما را از راه راست منحرف ساخته و گمراه كردند » . « 3 »
گرچه واژههاى « سادَتَنا » و « كُبَراءَنا » مفهوم وسيعى دارند ؛ ولى دانشمندانِ مقبول جامعه يكى از مصاديق آن محسوب مىشوند .
* * *
هامش
( 1 ) . غررالحكم ، ص 47 ، ح 233
( 2 ) . همان ، ح 232
( 3 ) . احزاب ، آيهء 67