شرح و تفسير امام عليه السلام اين خطيب را ستود
امام اميرمؤمنان عليه السلام در اين گفتار فصيح خود اشاره به خطيبى كرده و مىفرمايد : « اين خطيبِ ماهر و زبردستى است » ؛
( هذَا الْخَطِيبُ الشَّحْشَحُ )
. مرحوم سيّد رضى نظرش از ذكر اين جمله تعبيرى است كه امام عليه السلام دربارهء آن خطيب به عنوان « شحشح » آورده است كه تعبير فصيح و پرمعنايى است ، ازاينرو به دنبال ذكر اين جمله مىگويد : « منظور امام عليه السلام اين است كه او در سخنرانى ، سخت ماهر و چيره است و هركس در سخن ، يا در سير و حركت چابك و زبردست باشد به او « شحشح » اطلاق مىشود » . سپس مىافزايد :
« شَحْشَح » در غير اين مقام به معناى شخص بخيل و ممسك است » ؛
( يُريدُ الْماهِرَ بِالْخُطْبَةِ الْماضي فيهَا ، وَكُلُّ ماضٍ في كَلامٍ أوْ سَيْرٍ فَهُوَ شَحْشَحٌ ، وَالشَّحْشَحُ في غَيْرِ هذَا الْمَوْضِعُ : الْبَخيلِ الْمُمْسِكُ )
. همانگونه كه به هنگام ذكر مصادر اين كلام فصيح اشاره شد ، امام عليه السلام اين سخن را دربارهء « صعصعة بن صوحان » كه از سخنوران بليغ اصحاب على عليه السلام بود ، يا دربارهء يكى از سخنوران قوم ديگرى و يا دربارهء هر دو بيان فرموده است و واژهء « شَحْشَح » در كتاب لغت به معانى زيادى آمده است ؛ از جمله صاحب قاموس مىگويد : « شَحْشَح » به معناى بيابان وسيع و شخصى كه مراقب چيزى است و انسان بدخلق و خطيب توانا و شخص شجاع و غيور آمده است ، بنابراين