شرح و تفسير از اين امور غافل نشويد
همانگونه كه اشاره شد مرحوم سيّد رضى در ذيل اين گفتار حكيمانه مىگويد : « اين سخن سابقاً ( در حكمت 116 ) گذشت جز اينكه در اينجا اضافهء خوب و مفيدى دارد » ؛
( قالَ الرَّضِيُ : وَقَدْ مَضى هذَا الْكَلامُ فِيما تَقَدَّمَ ، إِلَّا أنَّ فِيهِ هاهُنا زِيادَةٌ جَيّدَةٌ مُفيدَةٌ )
. اين در حالى است كه هنگام مقايسه اين حكمت با آنچه گذشت ، كمترين تفاوتى در ميان آن دو ديده نمىشود ( جز كلمهء « سبحانه » كه بعد از نام مقدس « اللَّه » در اينجا آمده است و به يقين منظور مرحوم سيّد رضى اين جمله نبوده است ، ازاينرو خطيب رحمه الله در مصادر ذيل اين حكمت مىگويد : شايد اين جمله اضافاتى داشته كه كاتب آن را فراموش كرده و از قلم انداخته است ) .
به هر حال امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه و بسيار پرمعنا به چهار نكته اشاره كرده ، مىفرمايد : « چه بسيارند كسانى كه بهوسيلهء نعمت به آنها غافلگير مىشوند و به سبب پردهپوشى خدا بر آنها مغرور مىگردند و براثر تعريف و تمجيد از آنان فريب مىخورند و خداوند هيچكس را به چيزى مانند مهلت دادن ( و ادامهء نعمتها و ترك عقوبت ) آزمايش نكرده است » ؛
( كَمْ مِنْ مُسْتَدْرَجٍ بِالْإِحْسَانِ إِلَيْهِ ، وَمَغْرُورٍ بِالسَّتْرِ عَلَيْهِ ، وَمَفْتُونٍ بِحُسْنِ الْقَوْلِ فِيهِ . وَمَا ابْتَلَى اللَّهُ سُبْحَانَهُ أَحَداً بِمِثْلِ الْإِمْلَاءِ لَهُ )
.