شرح و تفسير جزاى پيمانشكنان
امام عليه السلام در اين گفتار حكمتآميز دستورى دربارهء پيمانشكنان داده ، مىفرمايد : « وفادارى در برابر پيمانشكنان ، پيمانشكنى در پيشگاه خداست و پيمانشكنى با آنان ، وفادارى نزد خداوند است » ؛
( أَلْوَفَا لِأَهْلِ الْغَدْرِ غَدْرٌ عِنْدَ اللَّهِ ، وَالْغَدْرُ بِأَهْلِ الْغَدْرِ وَفَاءٌ عِنْدَاللَّهِ )
. « غَدْر » در اصل به معناى ترك گفتن چيزى است ، ازاينرو به كار كسى كه پيمان و عهد خود را بشكند و آن را ترك گويد « غدر » گفته مىشود و گودالهاى آب را ازآنرو « غدير » مىگويند كه در آنها مقدارى آب باران رها و ترك شده است .
امام عليه السلام در اين گفتار آموزنده مىفرمايد : انسان نبايد در برابر پيمانشكنان و كسانى كه پايبند به عهد خود نيستند دچار وسوسه شود و پيمان شكستن در برابر آنها را گناه بداند ، بلكه به عكس اگر آنها عهد خود را بشكنند و ما در برابر آنها به عهد خود وفا كنيم ، نشانهء ضعف و ذلت ما در برابر آنهاست و آن را حمل بر ترس ما مىكنند و سبب جسارت آنها در وقايع مشابه مىشود ، ازاينرو دستور داده شده كه در برابر آنها مقابله به مثل كنيد . اين مقابله به مثل نوعى وفا در پيشگاه خدا محسوب مىشود .
قرآن مجيد نيز دراين باره دستور قاطعى داده است . « وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ