شرح و تفسير غضب و جنون !
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه در نكوهش شدّت غضب مىفرمايد : « طغيان غضب نوعى جنون و ديوانگى است ، چراكه صاحبش بعداً پشيمان مىشود و اگر پشيمان نشود دليل بر آن است كه جنونش مستحكم است » ؛
( الحِدَّةُ ضَرْبٌ مِنَ الْجُنُونِ ، لِأَنَّ صَاحِبَهَا يَنْدَمُ ، فَإِنْ لَمْ يَنْدَمْ فَجُنُونُهُ مُسْتَحْكَمٌ )
. همه مىدانيم كه انسان در حالى كه به شدت غضبناك مىشود نيروى عقل او تحت الشعاع آن قرار گرفته ، از كار باز مىايستد و در آن حالت كه صورت برافروخته ، رگهاى گردن پر از خون شده و تمام اعصاب و عضلات تحريك گشته است ، دست به كارهايى مىزند كه خارج از عرف عقلا و بيرون از دايرهء شرع و كاملًا زيانآور است .
به همين دليل معمولًا پس از اين حركت نادم و پشيمان مىگردد ، ندامتى كه گاهى روزها و ماهها و سالها ادامه مىيابد ، حتى گاهى دست به كارهايى مىزند كه بعداً جبرانناپذير است و تمام عمر را در اندوه و ندامت آن به سر مىبرد .
ولى افراد كمى هستند كه از كارهاى جنونآميز خود در حال شدت و طغيان و غضب پشيمان نمىشوند و همچنان بر آن اصرار دارند كه كار خوبى انجام دادهاند ! اينها همان كسانى هستند كه امام عليه السلام جنون آنها را مستحكم و پايدار شمرده است .