شرح و تفسير پيام فرشتهء الهى
امام عليه السلام در اين كلام حكيمانهء كوتاه و پربار به سرنوشت انسانها و مواهب و نعمتهاى آنها اشاره كرده مىفرمايد : « خداوند فرشتهاى دارد كه همه روز بانگ مىزند بزاييد براى مردن و گردآوريد براى فنا و بنا كنيد براى ويران شدن » .
لام در « لِلْمَوْتِ » و « لِلْفَناءِ » و « لِلْخَرابِ » لام سببيّه نيست ، بلكه لام غايت است ؛ يعنى فرزند بزاييد ولى عاقبتش مرگ است و اموال گردآورى كنيد سرانجامش فناست و بناهاى پرشكوه برپا سازيد عاقبت آن ويرانى است .
شبيه چيزى است كه در قرآن مجيد در داستان فرعون و همسرش به هنگام گرفتن قنداقهء موسى از آب نيل آمده است « فَالْتَقَطَهُ آلُ فِرْعَوْنَ لِيَكُونَ لَهُمْ عَدُوّاً » ؛ ( هنگامى كه مادرش به فرمان خدا او را به دريا افكند ) خاندان فرعون او را ( از آب ) گرفتند ، تا سرانجام دشمن آنان و مايهء اندوهشان گردد » « 1 » يعنى عاقبت كار چنين شد .
در حقيقت امام روى سه چيز از مهمترين مواهب زندگى دنيا انگشت گذارده و سرانجام همهء آنها را روشن ساخت : فرزندان كه عزيزترين سرمايهء انساناند و اموال كه براى آن زحمت فراوان مىكشد و بناهاى مجلل كه گاه قسمت عمدهء عمر خود را صرف آن مىكند . امام مىفرمايد : هيچ يك از اينها بقا و دوامى ندارد
هامش
( 1 ) . قصص ، آيهء 8 .