قدرت و جبروت ، يك عالم علم و ملكوت ، هنگامى كه به قدرتهاى مخلوقات مىنگرند همچون قطرهاى در مقابل دريا و يا كمتر از آن در نظرشان جلوه مىكند .
به همين دليل اگر بخواهيم در دنيا زهد پيشه كنيم و به مقامات مادى و ثروتها و زرق و برق دنيا بىاعتنا باشيم بايد سطح معرفت خود را نسبت به خداوند بالا ببريم كه نتيجهء قطعى عظمت خالق در نظر ما كوچك شدن مخلوقات است .
اگر مىبينيم اميرمؤمنان على عليه السلام مىفرمايد :
« وَاللَّهِ لَوْ أُعْطيتُ الْأَقاليمَ السَّبْعَةِ بِما تَحْتَ أفْلاكِها ، عَلى أنْ أعْصِىَ اللَّهَ في نَمْلَةٍ أسْلُبُها جُلْبَ شَعيرَةٍ ما فَعَلْتُهُ
؛ به خدا سوگند اگر اقليمهاى هفتگانهء جهان را ( در گذشته تمام دنيا را به هفت بخش كه هر كدام نام اقليم داشت تقسيم مىكردند ) با آنچه در زير افلاك قرار دارد به من بدهند كه دربارهء مورچهاى ستم كنم و پوست جويى را از دهانش بيرون بكشم چنين كارى را نخواهم كرد » . « 1 » دليل اين كلام امام عليه السلام همين است كه خدا را با عظمت فوقالعادهاى شناخته و تمام دنيا در نظر او از پوست يك جو يا از برگ درختى كه در دهان ملخى باشد كوچكتر جلوه مىكند .
* * *
هامش
( 1 ) . نهجالبلاغه ، خطبهء 224 .