در سايهء آن اعوان و انصار فراوانى پيدا مىكند و به كمك آنها مىتواند مشكلات مهم زندگى را حل كند .
بر عكس در روايتى از اميرمؤمنان على عليه السلام آمده است :
« سُوءُ الْخُلْقِ نَكَدُ الْعيشِ وَعَذابُ النَّفْسِ
؛ بدخلقى سبب تنگى معيشت و رنج روح و روان مىشود » . « 1 »
محمّد عبده در شرح نهجالبلاغهء خود تفسير ديگرى براى اين عبارت دارد وى مىگويد : منظور از « ليّنُ الْعُود » طراوت جسمانى انسان و نشاط او و داشتن فضل و همت است و منظور از « كثْرت أغصان » كثرت آثارى است كه از او آشكار مىشود ؛ گويى هر اثرى شاخهاى از وجود اوست ؛ ولى در پايان فزونى اعوان و انصار را به عنوان تفسير ديگرى ذكر كرده است . به نظر مىرسد آنچه در بالا گفته شد مناسبتر و با آيات و روايات همسوتر باشد .
* * *
هامش
( 1 ) . غررالحكم ، ح 5702 .