شرح و تفسير درخت پرشاخه !
امام عليه السلام در اين كلام حكيمانه به نكتهء مهمى دربارهء جلب و جذب دوستان و ياران اشاره كرده ، مىفرمايد : « كسى كه ساقهء درخت وجودش نرم است ، شاخههايش فراوان است » ؛
( مَنْ لَانَ عُودُهُ كَثُفَتْ « 1 » أَغْصَانُهُ « 2 » )
. « عود » به معناى چوب است ؛ خواه از درخت جدا شده يا جزء درخت باشد و در اينجا به معناى ساقهء درخت است .
اين سخن تعبيرى كنايى و لطيفى است و اشاره به اين است كه افراد متواضع و با محبت دوستان فراوانى را گرد خود جمع مىكنند و به عكسْ افراد خشن و غير قابل انعطاف دوستان را از گرد خود پراكنده مىسازند .
مىدانيم شاخهها از كنار ساقهها جوانه مىزند ؛ ساقهاى كه خشك و كم آب باشد شاخههاى كمترى از آن مىرويد و ساقهاى كه نرم است ، از گوشه و كنارش شاخههاى فراوانى مىرويد . نيز قسمت مهمى از درخت را آب تشكيل مىدهد و رطوبت از عوامل اصلى رويش گياه است ، در حالى كه كمبود آب هم درخت را پژمرده مىكند و هم سبب مىشود شاخههاى كمترى از آن برويد . انسان نيز به منزلهء درختى است كه اگر نرمش از خود نشان بدهد و خشونت را كنار بگذارد
هامش
( 1 ) . « كثفت » از ريشهء « كثافت » به معناى فزونى است .
( 2 ) . « اغصان » جمع « غُصن » بر وزن « غُسل » به معناى شاخهء درخت است .