دفاع كرد شامل مىشود ، بنابراين دفاع از وطن و آبرو و حيثيت و از آن مهمتر دفاع از دين و آيين نيز از مصاديق غيرت است .
اين نكته نيز شايان دقت است كه گاهى افراد در مسائل ناموسى و غير آن گرفتار وسواس مىشوند و به نام « غيرت » به هر كسى بدبين شده و عكسالعمل نشان مىدهند . در روايات اسلام از اين حالت نهى شده است . رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايد :
« مِنَ الغيرَةِ ما يُحِبُّ اللَّهُ وَمِنْها ما يُبْغِضُ اللَّهُ ؛ فَالْغيرَةُ الَّتي يُحِبُّ اللَّهُ الْغيرَةُ فِي الرَّيْبَةِ وَالْغيرَةُ الّتي يُبْغِضُ اللَّهُ الْغيرَةُ في غَيْرَ رَيْبَةٍ
؛ نوعى از غيرت را خدا دوست دارد و نوعى را دشمن مىدارد اما آنچه را دوست دارد اعمال غيرت در مواردى است كه آثار شك و ترديد و انحراف نمايان مىشود و اما غيرتى را كه خدا دشمن مىدارد آن است كه در غير اين موارد ( فقط با سوء ظن آميخته به وسواس ) انجام مىشود » . « 1 »
در نامهء 31 نهجالبلاغه در وصيت مولا امير مؤمنان به فرزندش امام حسن عليهما السلام نيز به همين موضوع اشاره شده كه غيرت بى جا گاه سبب مىشود انسانهاى درستكار به نادرستى كشيده شوند . آنجا كه مىفرمايد :
« وَإِيَّاكَ وَالتَّغَايُرَ فِي غَيْرِ مَوْضِعِ غَيْرَةٍ ، فَإِنَّ ذَلِكَ يَدْعُو الصَّحِيحَةَ إِلَى السَّقَمِ ، وَالْبَرِيئَةَ إِلَى الرِّيَبِ
؛ برحذر باش از اينكه در جايى كه نبايد غيرت به خرج دهى اظهار غيرت كنى ( و كار به سوء ظن ناروا بينجامد ) زيرا اين غيرت بىجا و سوء ظن نادرست ، زن پاك دامن را به ناپاكى و بىگناه را به آلودگىها سوق مىدهد » شرح بيشتر را در ذيل همان نامه مطالعه فرماييد .
* * *
هامش
( 1 ) . سنن دارمى ، ج 2 ، ص 149 .