همانگونه كه قبلًا در ذيل حكمت 161 گفتيم اين معنا در غررالحكم به شكل ديگرى از آن حضرت نقل شده است :
« حَقٌّ عَلَى الْعاقِلِ أنْ يُضيفَ إلى رَأْيِهِ رَأْىَ الْعُقَلاءِ وَيَضُمَّ إلى عِلْمِهِ عُلُومَ الْحُكَماءِ
؛ شايسته است كه انسان عاقل آراء ساير عقلا را در كنار رأى خود قرار دهد و علوم حكيمان را به علم خود بيفزايد ( و برترين را انتخاب كند ) » . « 1 »
به همين جهت از استبداد به رأى در روايات اسلامى شديداً نكوهش شده است .
در دنياى امروز نيز به اين مسئله اهميت فراوان داده مىشود كه براى رسيدن به رأى صحيح نظرخواهى مىكنند و آراء مختلف را از صاحبنظران جمع مىكنند و آنها را در برابر هم قرار مىدهند تا از اين طريق به آنچه صحيحتر است نائل شوند . اگر دنيا ، امروز به اين مسئله رسيده پيشواى بزرگ اسلام اميرمؤمنان على عليه السلام چهارده قرن پيش آن را بيان فرموده است .
* * *
هامش
( 1 ) . غررالحكم ، ح 496 .