شرح و تفسير روش حفظ اسرار
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه تأكيد بر حفظ اسرار مىكند و مىفرمايد : « كسى كه راز خود را بپوشاند همواره اختيار آن به دست اوست ( و كسى كه نپوشاند از اختيارش بيرون مىرود . ) » ؛
( مَنْ كَتَمَ سِرَّهُ كَانَتِ الْخِيَرَةُ بِيَدِهِ )
. منظور از سرّ ، امورى است مربوط به انسان كه اگر ديگران از آن آگاه شوند ممكن است مشكلات عظيمى براى وى فراهم سازند ؛ مثلًا شخصى كه معتقد به مذهب اهل بيت است و در ميان متعصبان لجوج و نادانى از مخالفان قرار گرفته است ، بديهى است اگر سرّ خويش را فاش كند جانش به خطر مىافتد و گاه افشاى اسرار سبب مىشود كه حسودان انسان را از رسيدن به نتيجهء كارش باز دارند و به اصطلاح چوب لاى چرخهايش بگذارند يا رقيبانى باشند كه براى حفظ منافع خود پيشدستى كنند و كارى را كه او ابداع كرده از وى بگيرند و به ثمر برسانند و از فوايد آن بهره گيرند و ابداع كنندهء اصلى را محروم سازند .
بديهى است عقل مىگويد : در چنين مواردى اسرار را بايد مكتوم داشت و حتى براى عزيزترين عزيزان بازگو نكرد ، زيرا آن عزيزان هم عزيزانى دارند كه براى آنها بازگو مىكنند و چيزى نمىگذرد كه آن سرّ ، همه جا منتشر مىشود و صاحب سرّ در رسيدن به اهدافش ناكام مىماند .
در نامهء 31 نهجالبلاغه ( نامهء امام به فرزند دلبندش امام حسن مجتبى عليهما السلام ) نيز