باب 19 احاديث فراوانى در اين زمينه آورده است ؛ از جمله در حديثى از امام صادق عليه السلام نقل مىكند كه فرمود :
« اتَّقُوا مَوَاضِعَ الرَّيْبِ وَلَا يَقِفَنَّ أَحَدُكُمْ مَعَ أُمِّهِ فِي الطَّرِيقِ فَإِنَّهُ لَيْسَ كُلُّ أَحَدٍ يَعْرِفُهَا
؛ از جاهاى تهمتخيز پرهيز كنيد حتى يكى از شما با مادرش در كنار جاده ( به صورت تهمتبرانگيز ) نايستد ، زيرا همه او را نمىشناسند ( و ممكن است شما را متهم كنند ) » . « 1 »
در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام آمده است كه رسول اكرم صلى الله عليه و آله فرمود :
« أَوْلَى النَّاسِ بِالتُّهَمَةِ مَنْ جَالَسَ أَهْلَ التُّهَمَةِ
؛ سزاوارترين مردم به اتهام كسى است كه با افراد متهم همنشين گردد » . « 2 »
يكى از ادباى بزرگ فارسى زبان مىگويد : « هر كه با بدان نشيند اگر طبيعت ايشان در او اثر نكند به طريقت ايشان متهم گردد و اگر به خراباتى رود به نماز كردن ، منسوب شود به خمر خوردن » . « 3 »
* * *
هامش
( 1 ) . اين حديث در بحارالانوار ، ج 72 ، ص 91 ، ح 7 نيز آمده است .
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 72 ، ص 90 ، ح 3 .
( 3 ) . كليات سعدى .