منظور از « اكياس » ( جمع كيّس به معناى انسان با هوش است ) تنها پرهيزگاران و افراد با معرفت و هوشمند به همه اسرار عبادات آگاهند و آداب آن را به كار مىبندند . آنها اگر چه روزهء مستحبى به جا نياورند و عبادات مستحب شبانه را انجام ندهند خواب و افطارشان از عبادات گروه اول بالاتر است ؛ خواب و افطارى كه به آنها براى اطاعت خالق و خدمت به خلق نيرو مىدهد .
نكته : خستگان محروم !
كلام حكيمانهء فوق كه بخشى از آن از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل شده و به صورت مبسوطتر از اميرمؤمنان عليه السلام ، گويا بر گرفته از آيهء سوم سورهء « غاشيه » است . آنجا كه حال مجرمان را شرح مىدهد و مىفرمايد : « عَامِلَةٌ نَّاصِبَةٌ » ؛ پيوسته عمل كرده و خسته شدهاند ( و نتيجهاى نگرفتهاند ) » و دليلش آن است كه نه معرفت كافى براى عمل داشتند نه شرايط آن را رعايت كردند و نه موانع آن را بر طرف نمودند و حتى گاهى با اعمال ناشايست خود اگر بهرهاى هم از اعمال پيشين برده بودند آنها را حبط و باطل نمودند .
در كتاب كافى در حديثى از امام صادق عليه السلام مىخوانيم كه براى ناصبيان و دشمنان اهل بيت تفاوتى نمىكند كه نماز بخوانند يا اعمال ناشايست انجام دهند و اين آيهء شريفه : « عَامِلَةٌ نَّاصِبَةٌ * تَصْلَى نَاراً حَامِيَةً » دربارهء ( امثال ) آنها نازل شده است . « 1 »
در حديث ديگرى آمده است كه براى ناصبين به اهلبيت تفاوت نمىكند كه نماز بخوانند يا دزدى كنند آنها در آتش دوزخند . « 2 »
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 8 ، ص 160 ، ح 162 .
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 27 ، ص 235 ، ح 51 .