كار بد را از روى جهالت انجام مىدهند ، سپس به زودى توبه مىكنند . خداوند ، توبهء چنين كسانى را مىپذيرد ؛ و خدا دانا و حكيم است » ؛
« إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ فَأُولئِكَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَكانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً » . « 1 »
همانگونه كه در بالا آمد در منابع فراوانى استدلال به اين آيات در كلام امام عليه السلام است نه كلام سيّد رضى و اين استدلال نشان مىدهد كه امامان معصوم عليهم السلام بسيارى از سخنان پربار خود را از قرآن مجيد و تفسير آن برگزيدهاند .
اين امور چهارگانه به طور گسترده در روايات معصومان عليهم السلام نيز آمده است . از جمله در حديثى از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله مىخوانيم كه فرمود :
« خَيْرُ الْعِبادَةِ الْاسْتِغْفارُ ؛
بهترين عبادت استغفار است » . « 2 »
در حديث ديگرى از همان حضرت آمده است :
« أكْثِرُوا مِنَ الْإِسْتِغْفارِ فَإنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ لَمْ يُعَلِّمْكُمُ الْاسْتِغْفارَ إلّاوَهُوَ يُريدُ أنْ يَغْفِرَ لَكُمْ
؛ زياد استغفار كنيد زيرا خداوند متعال استغفار را به شما نياموخته مگر به اين جهت كه مىخواهد شما را بيامرزد » . « 3 »
تأثير استغفار در بر طرف شدن مشكلات و هموم و غموم و فزونى رزق نيز طبق روايات قابل انكار نيست .
دربارهء اهميت شكر نيز همين بس كه در حديثى از امام اميرالمؤمنين در « غررالحكم » مىخوانيم :
« اوَّلُ ما يَجِبُ عَلَيْكُمْ لِلَّهِ سُبْحانَهُ شُكْرُ أياديهِ وَابْتِغاءُ مَراضيهِ
؛ نخستين چيزى كه بر شما در برابر خداوند سبحان واجب است شكر نعمتهاى او و به دست آوردن موجبات خشنودى اوست » . « 4 »
هامش
( 1 ) . نساء ، آيهء 17 .
( 2 ) . كافى ، ج 2 ، ص 517 .
( 3 ) . ميزان الحكمة ، ح 4816 .
( 4 ) . غررالحكم ، ح 3389 .