تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 118

مساهمون:

ص١١٨
نباشد پاداش مهم‌ترى - طبق آنچه در روايات آمده - براى او ذخيره مىكند . البته قبولى دعا شرايطى دارد كه ما آن را به طور مشروح در مقدمهء مفاتيح نوين آورده‌ايم . دوم اين‌كه : « كسى كه توفيق توبه پيدا كند از قبول آن محروم نمىگردد » ؛ ( وَمَنْ أُعْطِيَ التَّوْبَةَ لَمْ يُحْرَمِ الْقَبُولَ ) . انسان همواره در معرض لغزش‌هاست ؛ هواى نفس و شهوات از درون و وسوسه‌هاى شياطين انس و جن و زرق و برق دنيا از برون دائماً طوفانى در اطراف او به راه مىاندازد و گاه گرفتار لغزش مىگردد . اگر باب توبه به روى او گشوده نشود مأيوس مىگردد و به دنبال آن در درياى گناه غوطه‌ور خواهد شد . اما خداوند رحمان و رحيم درهاى توبه و اصلاح خويشتن را به روى او گشوده و وعدهء قبول به توبه كنندگان حقيقى داده است تا از رحمت خدا مأيوس نشوند و از مسير حق منحرف نگردند . امام سجاد عليه السلام در مناجات تائبين مىفرمايد : « إلهي أنْتَ الَّذي فَتَحْتَ لِعِبادِكَ باباً إلى عَفْوِكَ سَمَّيْتَهُ التَّوْبَةَ وَقُلْتَ : « تُوبوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً » فَما عُذْرَ مَنْ أغْفَلَ دُخُولَ الْبابِ بَعْدَ فَتْحِهِ ؛ خداوندا تو كسى هستى كه درى به روى بندگان خود گشوده‌اى و نام آن را توبه گذارده‌اى و فرموده‌اى : « همگى به سوى خدا باز گرديد و توبهء خالص كنيد » با اين حال آنان كه غافل مىشوند تا از اين در به سوى عفو الهى وارد شوند چه عذرى دارند » . در سومين جمله مىفرمايد : « كسى كه توفيق استغفار يابد از آمرزش محروم نمىشود » ؛ ( وَمَنْ أُعْطِيَ الْاسْتِغْفَارَ لَمْ يُحْرَمِ الْمَغْفِرَةَ ) . « توبه » ندامت از گذشته و بازگشت به سوى خداست و « استغفار » يكى از شرايط آن است و در واقع ذكر استغفار بعد از توبه در كلام امام عليه السلام از قبيل ذكر خاص بعد از عام است . البته گاه استغفار و توبه به يك معنا نيز استعمال مىشوند ؛ به هر حال خداوند غفور و ودود وعده داده كه مستغفرين را مورد