نداشته باشند او را فراموش مىكنند ؛ نه به سراغ همسر و فرزند او مىروند كه اگر مشكلى دارند حل كنند ، نه در جمع دوستان زنده يادى از او مىكنند و نه كار خيرى براى او انجام مىدهند . امام عليه السلام مىفرمايد : دوست واقعى كسى است كه در اين سه حالت دوستش را فراموش نكند .
البته مدعيان دوستى فراواناند و دوستان واقعى كه در كلام حكيمانهء فوق بگنجند اندكاند .
در حديثى در غررالحكم از امام عليه السلام آمده است كه مىفرمايد :
« الصَّديقُ الصَّدُوقُ مَنْ نَصَحَكَ في عَيْبِكَ وَحَفَظَكَ في غَيْبِكَ وَآثَرَكَ عَلى نَفْسِهِ
؛ دوست راستگو كسى است كه عيوب تو را براى تو بگويد و اندرز دهد و در غيبتت مراتب دوستى را حفظ كند و تو را بر خود ( در حل مشكلات ) مقدم شمرد » . « 1 »
* * *
هامش
( 1 ) . غررالحكم ، كلمهء 9729 .