8 و قال عليه السلام اعْجَبُوا لِهَذَا الْإِنْسَانِ يَنْظُرُ بِشَحْمٍ ، وَيَتَكَلَّمُ بِلَحْمٍ ، وَيَسْمَعُ بِعَظْمٍ ، وَيَتَنَفَّسُ مِنْ خَرْمٍ .
امام عليه السلام فرمود :
از اين انسان تعجب كنيد كه با يك قطعه پيه مىبيند ، با قطعه گوشتى سخن مىگويد با استخوانى مىشنود و از شكافى تنفس مىكند ! « 1 »
پاورقی
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
نويسندهء مصادر نهجالبلاغه از ابن سمعون كه واعظ معروفى بود ( وفات او سنهء 387 بود ) و 13 سال قبل از تأليف نهجالبلاغه چشم از دنيا پوشيد ، نقل مىكند در يكى از سخنان خود مىگويد : « سُبْحانَ مَنْ أنْطَقَ بِاللَّحِم وَبَصَّرَ بِالشَّحْمِ وَأبْصَرَ بِالْخَرْمِ ؛ منزه است آن خدايى كه با يك قطعه گوشت انسان را به نطق درآورد و با يك قطعه پيه بينايى و با قطعهاى استخوان شنوايى را » به او بخشيد . نويسندهء مصادر چنين نتيجهگيرى مىكند كه « ابن سمعون » اين سخن را از كلام مولى اقتباس كرده و بنابراين از منبع ديگرى غير از نهجالبلاغه گرفته است سپس مىافزايد : تنها « ابن سمعون بغدادى » نبود كه از خطبههاى اميرمؤمنان عليه السلام اقتباس مىكرد پيش از او « حسن بصرى » ، « عبد الحميد بن كاتب » و « عبداللَّه مقفع » و غير آنها ، بلكه هر خطيب توانايى از سرچشمهء كلام آن حضرت سيراب شدند . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 11 ) .