شرح و تفسير مجريان فرمان خدا
امام عليه السلام در اين گفتار پربار و حكيمانه صفات كسانى را كه توانايى اجراى اوامر الهى را دارند بيان مىكند و آن را در سه چيز خلاصه كرده ، مىفرمايد :
« فرمان خدا را تنها كسى مىتواند اجرا كند كه نه سازشكار باشد ( و اهل رشوه ) و نه تسليم و ذليل ( در مقابل ديگران ) و نه پيروى از طمعها كند » ؛
( لَا يُقِيمُ أَمْرَ اللَّهِ سُبْحَانَهُ إِلَّا مَنْ لَايُصَانِعُ ، وَلَا يُضَارِعُ ، وَلَا يَتَّبِعُ الْمَطَامِعَ )
. بديهى است آنان كه اهل « مصانعه » ( به معناى سازشكارى و رشوه گرفتن ) هستند هرگز نمىتوانند حق را به حقدار برسانند ، چرا كه زورمندان اهل باطل آنها را خريدارى مىكنند و از حق منصرف مىسازند و در اين ميان حقوق ضعفا پايمال مىشود .
همچنين كسانى كه ضعيف و ذليل و ناتوانند قدرت اجراى فرمان خدا را ندارند ، زيرا اجراى فرمان حق قاطعيت و شجاعت و استقلال شخصيت را مىطلبد و افراد زبون كه به روش اهل باطل عمل مىكنند توان اين كار را ندارند .
نيز اشخاص مبتلا به انواع طمعها ؛ طمع در مقام ، مال و خواستههاى هوسآلود هرگز نمىتوانند مجرى فرمان خدا باشند ، زيرا طمع بر سر دوراهىها و چند راهىها آنها را بهسوى خود جذب مىكند و از پيمودن راه حق باز مىدارد .
به همين دليل در طول تاريخ كمتر زمامدارى را ديدهايم كه به طور كامل