شرح و تفسير سوارانى در خواب !
امام عليه السلام در اين كلام حكيمانه تشبيه جالبى دربارهء غافلان اهل دنيا دارد مىفرمايد : « اهل دنيا همچون كاروانيانى هستند كه آنان را بهسوى مقصدى مىبرند و آنها در خوابند » .
مىدانيم دنيا مسير آخرت است و در اين مسير منزلگاههايى است كه در آنجا بايد زاد و توشه براى آخرت برگرفت تا هنگامى كه انسان به مقصد مىرسد دستش خالى نباشد ؛ ولى دنياپرستانى كه در تمام عمر به دنيا مشغولاند ، همچون كسانى هستند كه بر مركب سوار و در خوابند و ساربان آنها را بهسوى مقصد مىبرد . انتهاى اين مسير همان مرگ است آنها زمانى كه سيلى اجل در گوششان نواخته شود از اين خواب غفلت بيدار مىشوند و تهى دست بهسوى آخرت مىروند . همان گونه كه در روايت معروف آمده است :
« النَّاسُ نِيامٌ فَإذا ماتُوا انْتَبَهُوا »
. مردم در خوابند هنگامى كه بميرند از خواب بيدار مىشوند . « 1 »
به بيان ديگر انسانها سرمايهدارانى هستند كه وارد بازار دنيا مىشوند مدت اين بازار - مانند بسيارى از بازارهاى جهانى محدود است - و سرمايهء آنها ساعات و شبها و روزهاى عمر آنهاست هرگاه در اين مدت در خواب باشند سرمايه از دست مىرود و تجارتى حاصل نمىشود .
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 4 ، ص 43 ؛ مجموعه ورام ، ج 1 ، ص 150 .