62 و قال عليه السلام إِذَا حُيِّيتَ بِتَحِيَّةٍ فَحَيِّ بِأَحْسَنَ مِنْهَا ، وَإِذَا أُسْدِيَتْ إِلَيْكَ يَدٌ فَكَافِئْهَا بِمَا يُرْبِي عَلَيْهَا ، وَالْفَضْلُ مَعَ ذَلِكَ لِلْبَادِي .
امام عليه السلام مىفرمايد :
هنگامى كه به تو تحيتى گويند به صورتى بهتر پاسخ گوى و هرگاه هديهاى براى تو فرستند آن را به صورت افزونتر پاداش ده .
با اين حال فضيلت از آن آغازگر است . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
در كتاب مصادر آمده است كه صدر اين كلام حكمت آميز از آيهء قرآن ( 85 سورهء نساء ) گرفته شده و ذيل آن در جزء ششم نهاية الارب نويرى به شكل ديگرى آمده است كه نشان مىدهد منبع ديگرى به جز نهجالبلاغه در اختيار داشته است .