شرح و تفسير خطرات زبان
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانهء خود به خطرات زبان اشاره كرده مىفرمايد :
« زبان درندهاى است كه اگر رهايش كنى به تو آسيب مىرساند و تو را مىدَرَد » ؛
( اللِّسَانُ سَبُعٌ ، إِنْ خُلِّيَ عَنْهُ عَقَرَ )
. شك نيست كه يكى از بزرگترين افتخارات انسان نطق و بيان است كه به وسيله زبان انجام مىگيرد و به واسطهء آن بر تمام جانداران ترجيح دارد به همين دليل خدا در سورهء « الرحمن » كه سورهء شرح نعمتهاى الهى است بعد از آفرينش انسان به نعمت نطق و بيان اشاره مىكند و مىفرمايد : « الرَّحْمَنُ * عَلَّمَ الْقُرْآنَ * خَلَقَ الْإِنسَانَ * عَلَّمَهُ الْبَيَانَ » و قسمت عمدهء علوم و دانشها از طريق زبان از نسلى به نسل بعد منتقل شده و دامنهء تمدن انسان را گسترش داده است و اگر زبان نبود انسان همچون حيوانى بود .
نعمتها هر چه بزرگتر باشد چنانچه از آن بهطرز بدى استفاده شود خطراتش عظيمتر است . هيچ عضوى از اعضاى انسان به اندازهء زبان بىقيدوبند خطرناك نيست بهطورى كه گاه مىشود يك جمله آتش جنگى را مىافروزد و سبب ريختن خونها و هتك نواميس و از بين رفتن آرامش و امنيت جامعه مىگردد ، لذا در حديثى از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله مىخوانيم كه خداوند زبان را عذابى مىكند كه هيچ يك از اعضاى بدن را با آن عذاب نمىكند . زبان عرضه مىدارد