در بحارالانوار نيز از آن حضرت نقل شده كه فرمود :
« طَلَبْتُ الْغِنَى فَمَا وَجَدْتُ إِلَّا بِالْقَنَاعَةِ عَلَيْكُمْ بِالْقَنَاعَةِ تَسْتَغْنُوا ؛
من در جستجوى توانگرى برآمدم ولى آن را جز در قناعت نيافتم ( زيرا حرص ، غالب توانگران را راحت نمىگذارد ) بنابراين قناعت پيشه كنيد تا غنى شويد » . « 1 »
قابل توجه اينكه اين گفتار حكيمانه از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله نيز نقل شده است همانگونه كه سيّد رضى مىگويد :
« وَقَدْ رُوِيَ هذا الْكَلامُ عَنِ النَّبِيُ صلى الله عليه و آله »
. اين حديث را « متقى هندى » در كتاب كنز العمال كه از منابع معروف اهل سنت است آورده است . « 2 »
اين نكته نيز حائز اهميت است كه سرچشمهء بسيارى از نارضايىهاى مردم و شكايت آنها از وضع زندگى كمبودها و فقر نيست ، بلكه گاه مىبينيم همه چيز دارند اما باز ناله و فرياد مىكنند . عامل اصلى آن عدم قناعت و توقعات بىحد و حساب است و اگر همگى به مقدار نياز قانع باشند آرامش بىمانندى در جامعه حاكم مىشود و بسيارى از پروندههاى جنايى و تجاوز بر اموال برچيده خواهد شد و كرامت انسانى و پاكى دامان از گناه فراهم مىشود .
ابن ابىالحديد در اينجا گفتار زيبايى از « بقراط » ( سقراط ) نقل مىكند كه مردى او را در حال خوردن بعضى از سبزىهاى بيابان ديد . به او گفت : اگر در خدمت پادشاه بودى نياز به خوردن اين نداشتى . سقراط گفت : اگر تو نيز اينگونه غذا مىخوردى نيازمند نوكرى پادشاه نبودى .
شاعر مىگويد :
گنج آزادگى و گنج قناعت گنجى است * كه به شمشير ميسر نشود سلطان را
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 66 ، ص 399 ، ح 91 .
( 2 ) . كنز العمال ، ج 3 ، ص 389 ، ح 7080 .