معركههاى نبرد ، و دشمنى با فاسقان . آن كس كه امر به معروف كند پشت مؤمنان را محكم ساخته و آن كس كه نهى از منكر كند بينى كافران ( و منافقان ) را به خاك ماليده و كسى كه صادقانه در ميدانهاى نبرد با دشمن ( و هرگونه مقابله با آنها ) بايستد وظيفهء خود را ( در امر جهاد ) انجام داده و كسى كه فاسقان را دشمن دارد و براى خدا خشم گيرد خداوند به خاطر او خشم و غضب مىكند ( و او را در برابر دشمنان حفظ مىنمايد ) و روز قيامت وى را خشنود مىسازد . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
نويسندهء مصادر نهجالبلاغه ، سند اين گفتار مبسوط و حكيمانهء امام عليه السلام را در ذيل كلمهء حكمتآميز 266 آورده است ، زيرا آن كلمه در واقع مقدمهاى است براى اين بيان و در اينكه سؤال كننده چه كسى بوده كه امام اين جواب را بيان فرمود طبق گفتهء غزالى در احياء العلوم ، « عمار ياسر » و طبق نوشتهء كلينى در كافى « ابن الكوّاء » بود . ( احتمال اول نزديكتر به نظر مىرسد ) . سپس مىافزايد : اين سخن به طور متواتر از اميرمؤمنان على عليه السلام نقل شده كه بعضى آن را به صورت مسند و بعضى به صورت مرسل آوردهاند ، سپس نام عدهء كثيرى را ذكر مىكند كه قبل از سيّد رضى آن را نقل كردهاند ؛ مانند : مرحوم كلينى در اصول كافى ، ابن شعبهء حرّانى در تحف العقول ، صدوق در خصال و جمعى ديگر . آنگاه مىافزايد : گروهى نيز بعد از سيّد رضى آن را با تفاوت روشنى آوردهاند كه نشان مىدهد از منبع ديگرى گرفتهاند از جمله كتاب مناقب خوارزمى و كتاب دستور معالم الحكم را نام مىبرد . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 214 ) .
در كتاب تمام نهجالبلاغه نيز اين كلام مشروح حكمتآميز را در لا به لاى خطبهء مشروح ديگرى آورده است كه با جملهء « الْحَمْدُ للَّهِ الَّذِي ابْتَدَأَ الأُمُورَ بِعِلْمِهِ فيهَا » آغاز مىشود . ( تمام نهجالبلاغه ، ص 180 ) .