اين معنى بيان شده كه دعوت به رسالت دعوت به شخص رسول نيست . بلكه دعوت به يك مبدأ است كه حتى شخص پيامبر را هم در بر مىگيرد چون ديگر افراد . پيامبر از پرستش چيزها يا كسانى كه به عنوان شريكان خدا پرستيده مىشوند نهى شده بنا بر اين اگر از هوا و هوسهاى مردم متابعت كند گمراه شده است . و آنچه رسول مىآورد از نزد خداست و عقوبتى كه دشمنان دين را بدان تهديد مىكند ، از جانب خداست و عقوبتى كه دشمنان دين را بدان تهديد مىكند ، از جانب خداست .
حاكم ، در آن خدايى است كه حق را توضيح مىدهد و اهل حق را از اهل باطل جدا مىكند و اين امر تنها منوط به حكم و فرمان قطعى اوست . اما رسول ، اگر خود مالك عقوبت بود و انسانى متفوق بر ديگر انسانها بود خود مىتوانست دشمنانش را گرفتار عقوبت كند ؟ نه ، تنها خداست كه حكم مىكند و او از هر كس ديگر ظالمان را بهتر مىشناسد .
/ 82
شرح آيات :
پيامبر كيست ؟
[ 56 ] پيامبر هم چون مردم ديگر است كه خداوند او را از پرستش هر چيز بجز خود منع كرده است .
قُلْ إِنِّي نُهِيتُ أَنْ أَعْبُدَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ
بگو مرا منع كردهاند كه آن خدايانى را كه جز اللَّه مىخوانيد پرستش كنم . » نهى از پرستش اينان يعنى سرپيچى از سلطهء طاغوتها كه در فلان پادشاه ستمگر يا فلان شيخ فاسد قبيله يا فلان رئيس جبّار حزب و امثال اينان تبلور يافته است .
قُلْ لا أَتَّبِعُ أَهْواءَكُمْ
بگو : از هوسهاى شما متابعت نمىكنم . » يعنى از طاغوت هم متابعت نخواهم كرد .
قَدْ ضَلَلْتُ إِذاً
تا مبادا گمراه شوم . » و اين گمراهى به هنگامى است كه از طاغوت و هر شيطان صفتى ديگر