عدالت در همهء بلاد و آشكار شدن علاقه و محبّت رعايا به آنهاست و محبّت و علاقهء رعايا نسبت به آنها جز با پاكى دلهايشان ( و بر طرف شدن هرگونه سوء ظن به زمامداران ) آشكار نمىشود و خيرخواهى آنها در صورتى كاملًا مفيد واقع مىشود كه با ميل خود گرداگرد زمامداران جمع شوند و حكومتِ آنها بر ايشان سنگين نباشد و انتظارِ پايان گرفتن مدت حكومتشان را نكشند ، بنابراين ميدان آرزوها را ( براى زندگى ) در برابر سپاهت وسعت بخش ( و نيازهاى آنها را از اين نظر تأمين كن ) پيوسته آنها را تشويق نما و پياپى كارهاى مهمى را كه افرادى از آنها انجام دادهاند برشمار ، زيرا يادآورىِ كارهاى نيكِ آنها افراد شجاعشان را به فعاليتِ بيشتر وامىدارد و كمكاران را به كار تشويق مىكند . انشاءاللَّه .
سپس بايد ارزش زحمات هر يك را به دقت بشناسى و هرگز كار خوب كسى را به ديگرى نسبت ندهى و ارزش خدمت او را كمتر از آنچه هست به حساب نياورى . مبادا شخصيت كسى موجب اين شود كه كار كوچكش را بزرگ بشمارى و يا كوچكى مقام كسى سبب گردد كه خدمت پر ارجش را ناچيز به حساب آورى .
شرح و تفسير برترين فرماندهان لشكر
امام عليه السلام در اين بخش از عهدنامه به دنبال توصيههايى كه براى انتخاب فرماندهانِ لشكر در بخش سابق نموده بود ، به سراغ اهتمام به امر سپاه و لشكر مىرود و به مالك توصيه مىكند فرماندهانى انتخاب كن كه به امور لشكر بهتر رسيدگى كنند . مىفرمايد : « برترين فرماندهان لشكر نزد تو بايد كسانى باشند كه در كمك به سپاهيان بيش از همه مواسات كنند و از امكانات خود بيشتر به آنان كمك نمايند ، به اندازهاى كه هم نفرات سربازان و هم كسانى كه تحت تكفّل آنها