امام عليه السلام در سومين بخش از كلام خود متخلّفان را تهديد مىكند تا بشارت و انذار را به هم بياميزد و مىفرمايد : « اگر اين وظايف را نسبت به من انجام ندهيد آن كس كه راه كج مىرود از همه نزد من خوارتر است . سپس او را به سختى كيفر مىدهم و راه فرارى نزد من نخواهد داشت » ؛
( فَإِنْ أَنْتُمْ لَمْ تَسْتَقِيمُوا لِي عَلَى ذَلِكَ لَمْ يَكُنْ أَحَدٌ أَهْوَنَ عَلَيَّ مِمَّنِ اعْوَجَّ « 1 » مِنْكُمْ ، ثُمَّ أُعْظِمُ لَهُ الْعُقُوبَةَ ، وَلَا يَجِدُ عِنْدِي فِيهَا
رُخْصَةً ) .
در واقع امام عليه السلام در اينجا براى متخلفان دو كيفر قائل شده است : كيفر معنوى و كيفر ظاهرى . كيفر معنوى آن است كه قدر و مقام آنها نزد امام عليه السلام بسيار پايين خواهد آمد ؛ پائينتر از هركس و كيفر ظاهرى مجازاتهاى جسمانى است كه امام عليه السلام براى آنها در نظر گرفته است . به يقين اگر بشارت و انذار در مديريتها مخصوصاً مديريت جنگ و دفاع آميخته نشود كارآيى خود را از دست خواهد داد .
آنگاه امام عليه السلام در پايان اشارهء كوتاه و پرمعنايى به آنچه در بالا بيان فرمود كرده مىافزايد : « بنابراين بايد حقوق خود را از امراى خود بگيريد و حقوق آنها را كه با آن خداوند كار شما را اصلاح مىكند به آنها بپردازيد . والسّلام » ؛
( فَخُذُوا هَذَا مِنْ أُمَرَائِكُمْ ، وَأَعْطُوهُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ مَا يُصْلِحُ اللَّهُ بِهِ أَمْرَكُمْ . وَالسَّلَامُ ) .
جملهء
« فَخُذُوا هَذَا مِنْ أُمَرَائِكُمْ »
اشاره به حقوق پنجگانهاى است كه در آغاز امام عليه السلام بيان فرمود و به آنها حق مىدهد كه اين حقوق را از پيشوايشان مطالبه كنند و جملهء
« أَعْطُوهُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ .
. . » اشاره به حقوق چهارگانهاى است كه امام عليه السلام از آنها مطالبه مىكند ؛ حقوقى كه آن هم به نفع آنها و براى اصلاح امور آنهاست .
هامش
( 1 ) . « اعْوَجَّ » از ريشهء « عَوَج » بر وزن « حرج » به معناى كج شدن گرفته شده و « عِوج » بر وزن « سپر » معناى اسممصدرى دارد و هرگونه كجى را شامل مىشود و گاه به معناى انحرافات معنوى و عملى بهكار مىرود . در عبارت بالا همين معنا مراد است .