أَمَّا بَعْدُ ، فَقَدْ أَتَتْنِي مِنْكَ مَوْعِظَةٌ مُوَصَّلَةٌ ، وَ رِسَالَةٌ مُحَبَّرَةٌ ، نَمَّقْتَهَا بِضَلَالِكَ ، وَ أَمْضَيْتَهَا بِسُوءِ رَأْيِكَ ، وَ كِتَابُ امْرِئٍ لَيْسَ لَهُ بَصَرٌ يَهْدِيهِ ، وَ لَا قَائِدٌ يُرْشِدُهُ ، قَدْ دَعَاهُ الْهَوَى فَأَجَابَهُ ، وَ قَادَهُ الضَّلَالُ فَاتَّبَعَهُ ، فَهَجَرَ لَاغِطاً ، وَ ضَلَّ خَابِطاً .
وَ مِنْهُ : لِأَنَّهَا بَيْعَةٌ وَاحِدَةٌ لَا يُثَنَّى فِيهَا النَّظَرُ ، وَ لَا يُسْتَأْنَفُ فِيهَا الْخِيَارُ .
الْخَارِجُ مِنْهَا طَاعِنٌ ، وَ الْمُرَوِّي فِيهَا مُدَاهِنٌ .
ترجمه
اما بعد ( از حمد و ثناى الهى ) نامهاى از سوى تو به من رسيد ، نامهاى با اندرزهاى نامربوط و سخنان رنگارنگ كه با گمراهى خويش آن را تزيين كرده و با سوء رأيت امضا نموده بودى ، اين نامه از كسى است كه نه چشم بصيرت دارد تا هدايتش كند و نه رهبرى آگاه كه ارشادش نمايد ( به همين دليل ) هوا و هوس او را به سوى خود دعوت نموده و او اين دعوت را اجابت كرده ، گمراهى ، رهبر او شده و او از آن پيروى نموده ، به همين دليل بسيار هذيان مىگويد و در گمراهى سرگردان است .
بخش ديگرى از اين نامه : بيعت خلافت يك بار بيشتر نبوده و نيست نه تجديد نظر در آن راه دارد نه اختيار فسخ ، بنابراين آن كس كه از بيعت خارج شود ( بر آراى مهاجران و انصار ) طعنه زده و به مخالفت برخاسته ( و آن را بىاعتبار شمرده ) و آن كس كه دربارهء آن ترديد به خود راه دهد منافق است .