مىگويد : زن و مرد به حكم قانون خلقت متفاوت آفريده شدهاند و اين اختلاف و تفاوتها وظايف و حقوق آنها را متفاوت مىكند . . . و به علت عدم توجّه به اين نكتهء اصلى و مهم ، طرفداران نهضت آزادى زنان فكر مىكنند كه هر دو جنس مىتوانند يكسان تعليم و تربيت يابند و مشاغل و اختيارات و مسئوليتهاى يكسانى به عهده گيرند . زن در حقيقت از جهات زيادى با مرد متفاوت است .
يكايك سلولهاى بدن همچنين دستگاههاى عضوى مخصوصاً سلسلهء عصبى نشانهء جنس او را بر روى خود دارد . سپس مىافزايد : قوانين فيزيولوژى نيز همانند قوانين جهان ستارگان و آسمانها سخت و غير قابل تغييرند و ممكن نيست تمايلات انسانى در آنها تغييرى ايجاد كند . ما مجبوريم آنها را آن طور كه هست بپذيريم ( نه آن طور كه مىخواهيم ) .
آن گاه اين سخن را با اين جمله پايان مىدهد : زنان بايد به سمت مواهب طبيعى خود و مسير سرشت خاص خويش بدون تقليد كوركورانه از مردان بكوشند . وظيفهء ايشان در راه تكامل بشريت بسيار بيشتر از مردهاست و نبايست آن را سرسرى گيرند و رها كنند . « 1 »
جالب اينكه در سال هزار و نهصد و نود و پنج ميلادى دهها هزار تن از اعضاى سازمانهاى دولتى و غير دولتى در پكن گرد هم آمدند تا سندى را كه بر اساس كنوانسيون محو كليهء اشكال تبعيض بر ضد زنان قبلًا تنظيم شده بود امضا كنند . بعضى از مواد آن به قدرى نادرست بود كه مورد اعتراض سازمانها و گروههاى مختلف قرار گرفت . از افرادى كه به اعتراض جلسه را ترك كردند خانم شارون هير نمايندهء پارلمان كانادا و رييس هيأت كانادايى شركت كننده در آن جلسه بود . او برخاست و خطاب به خبرنگاران گفت : « تساوى مورد نظر سند پكن براى زنان تساوى به ارمغان نخواهد آورد . من با اولين پرواز به وطنم باز
هامش
( 1 ) . انسان موجود ناشناخته ، چاپ سوم ، ص 100 به بعد .